Bedankt dat je vandaag met ons hebt gesproken! Kunt u ons iets vertellen over uw organisatie? Waarom heet het Macedonië?
Wij - Macedonië - zijn een samenwerkende studio die strategieën en ervaringen ontwerpt om sociale, culturele en educatieve innovatie te helpen gedijen. We werken samen met sociale bedrijven, culturele instellingen, universiteiten en publieke organisaties door middel van strategisch onderzoek, methodologische facilitering en gemeenschapsvorming.
Omdat we uit zeer verschillende achtergronden komen, werken we in vloeiende, gemengde teams voor elk project. Daarom is onze naam “Macedonië”; dit betekent “fruitsalade” in het Spaans, dus wanneer zich een nieuwe kans voordoet, kiezen we de aangepaste ingrediënten om de beste smaak te bereiken!
Hoe is het project Built with Bits tot leven gekomen?
Als gevolg van de pandemie was een van onze doelstellingen te onderzoeken hoe de fysieke en virtuele wereld op een intelligente manier kunnen worden gehybridiseerd om “tussendoor” ervaringen te ontwerpen die waarde kunnen bieden aan verschillende gemeenschappen. We begonnen dit onderzoek met het creëren van ons eigen virtuele centrum voor cultuur en kunst genaamd Madrix (Madrid + Matrix) en we sloten ons aan bij een aantal digitale cultuurnetwerken, zoals REMED (Spaans netwerk voor musea en digitale strategieën).
Tijdens een van hun evenementen vroeg Isabel Crespo, Business Development Coordinator, Education at Europeana Foundation, of iemand op de hoogte was van Mozilla Hubs, aangezien de Europeana Education Community graag wilde beginnen met het verkennen van innovatieve platforms om het publiek te betrekken bij het Nieuw Europees Bauhaus-initiatief. Omdat Mozilla hubs het platform is dat we voor Madrix gebruikten, gebeurde de wedstrijd.
Kunt u ons vertellen hoe het programma werkte?
Built with Bits was een acht weken durend mentorprogramma dat collaboratieve leerervaringen en digitale technologieën combineerde. Het was gericht op leerkrachten en opvoeders die werkten met leerlingen in het secundair onderwijs in Griekenland, Italië, Spanje en Portugal. We hebben met hen samengewerkt om ruimtes in Mozilla-hubs te ontwerpen en te onderzoeken hoe virtuele ervaringen kunnen worden gebruikt in het onderwijs.
Het programma was niet alleen gericht op het bouwen van virtuele ruimten, maar had ook betrekking op onderwerpen als gebruikerservaring, art direction, ontwerp en conceptualisering, gebruik van cultureel materiaal, soorten licenties, bemiddeling, gamification en facilitering, met betrekking tot virtuele ruimten door middel van wekelijkse “leerpillen”. Een facilitator uit elk land gaf steun aan de deelnemers.
Hoe heeft het programma volgens u verbanden gelegd met de waarden van het Nieuw Europees Bauhaus?
We hebben allebei een achtergrond in Industrial Design, dus de Bauhaus School inspireert en motiveert ons, zowel vanuit het disruptieve oogpunt dat het destijds vertegenwoordigde - de fundamenten van beroepen zoals design of architectuur - als vanuit de School zelf. Het zocht naar nieuwe manieren om kunst en wetenschap te combineren door onderwijsmethoden te heroverwegen door te leren door te doen, 100 jaar voordat het opnieuw in onze klaslokalen wordt toegepast.
De Nieuw Europees Bauhaus-beweging was daarom het perfecte scenario om deze “educatieve sandbox” te creëren, met behulp van opensourcetools, waarbij virtuele ruimtes werden ontworpen, gebouwd en gemedieerd die leerkrachten en studenten in staat stellen nieuwe manieren van leren aan te leren.
Kun je ons iets vertellen over de winnende inzendingen - we zullen de komende maand meer van hen horen!
We waren zeer aangenaam verrast door de reactie van de deelnemers en hun inventiviteit bij het ontwikkelen van deze virtuele ruimtes. Er waren heel verschillende projecten, maar altijd met een gemeenschappelijke link: digitale cultuur. Omdat het erg moeilijk was om een winnaar te kiezen die elk land vertegenwoordigde, hebben we ook enkele speciale vermeldingen toegekend. In ieder geval was het grootste doel niet om een prijs te verdienen, maar om tools, lessen en tips te bieden aan de leraren, zodat ze vertrouwen hebben om nieuwe experimenten buiten het programma te maken.
Wat heb je geleerd van het uitvoeren van het programma?
Het was ons eerste Europese project, dus we leerden hoe we verschillende mensen uit verschillende landen konden beheren en coördineren. We hadden al andere activiteiten en workshops in Spanje gecoördineerd, maar het was ook de eerste keer dat we zo'n ambitieus programma volledig digitaal uitvoerden. Het was een goede les over hoe je direct van strategie kunt veranderen, waarbij je constant luisterde naar de feedback van de deelnemers.
Deze ervaring was zeer inspirerend en aangezien de meeste leerkrachten niet gewend waren om met dergelijke digitale hulpmiddelen om te gaan, was communicatie een belangrijke factor. We hebben een geweldig team gemaakt met Isabel en de nationale facilitators.
Wat is volgens u de waarde van het gebruik van digitaal cultureel erfgoed en immersieve technologieën in het onderwijs?
Een daarvan is het beschermen van het patrimonium. Wanneer we een 19e-eeuwse vaas kunnen digitaliseren, laten we mensen ermee communiceren, studeren of zelfs spelen zonder fysieke schade.
Daarnaast is het misschien niet zo evident om twee bestaande lacunes te verkleinen. Aan de ene kant kunnen mensen uit landelijke gebieden of uit verschillende landen mogelijk niet naar musea in grote steden reizen om met hun collecties te communiceren. Aan de andere kant verandert de wereld en zijn jongeren bezig met waarden, codes en verhalen die verschillen van vorige generaties. We moeten dus leren hoe we hen kunnen bereiken en samen de wereld (verleden en toekomst) begrijpen, die het gebruik van digitaal cultureel erfgoed en meeslepende technologieën in het onderwijs kan ondersteunen. We zouden kunnen zeggen dat het allemaal draait om het democratiseren van culturele toegang.
Heeft u plannen voor projecten in het kader van het Europees Jaar van de jeugd?
We zijn een jonge studio en ons werk wordt voornamelijk gemaakt door jongeren, en veel van onze projecten zijn op hen gericht. LaBotica houdt bijvoorbeeld verband met het probleem van kleinere dorpen die geen inwoners meer hebben in Spanje; we hebben een waarnemingspost opgericht om ideeën te bundelen en jongeren te betrekken bij het herontwerpen van hun eigen culturele identiteit om nieuwe kansen van waarde te creëren voor de mensen om hen heen. We blijven Diseñatón (Design Hackathon) en Futuratón (Future Hackathon) ervaringen uitvoeren, waarbij interdisciplinaire groepen worden gemengd om systemische uitdagingen op te lossen. Tot slot hebben we deelgenomen aan Hateblockers, een project dat tot doel heeft haatzaaiende uitlatingen op internet te identificeren en te beperken. Het project heeft tot doel kritisch denken en empathie bij jongeren te wekken.
Kunnen we in de toekomst follow-up van het project verwachten?
Ja, dat is waar! We zijn al van plan om een nieuwe editie van Built with Bits te maken, dus we hopen dat het snel werkelijkheid wordt. We willen ook graag nieuwe edities van het project vieren, waarbij universitaire docenten en andere professionals (bijvoorbeeld museumbemiddelaars) betrokken zijn, gevestigd in specifieke regio's en de echte wereld.