De waarde van gebruikersbijdragen aan cultureel erfgoed
Veel instellingen voor cultureel erfgoed nodigen hun publiek uit om bij te dragen aan het cultureel erfgoed dat zij bewaren en toegankelijk maken. In plaats van gebruikers te zijn, dragen individuen ook hun eigen verhalen bij, besteden ze tijd aan het transcriberen van teksten of corrigeren en voegen ze informatie toe als onderdeel van de metadata op gebieden waar ze expertise hebben.
Het heeft een duidelijke waarde om “gebruikersbijdragen” aan (digitaal) cultureel erfgoed aan te moedigen, maar dit roept ook vragen op over de manier waarop deze gegevens moeten worden beheerd en ervoor moet worden gezorgd dat ze herbruikbaar blijven in overeenstemming met de doelstellingen van de organisatie voor cultureel erfgoed. Het is bijvoorbeeld belangrijk om duidelijkheid te hebben over de mate waarin deze bijdragen aan rechten zijn onderworpen.
Hebben gebruikers rechten op hun bijdragen?
Vanuit het oogpunt van het auteursrecht, dat alleen “oorspronkelijke” uitdrukkingen beschermt, zullen veel gebruikersbijdragen niet worden beschermd. Als een gebruiker bijvoorbeeld “tags” toevoegt aan een afbeelding, zoals de kleur of de datum ervan, is het onwaarschijnlijk dat daaruit auteursrechtelijke bescherming voortvloeit, aangezien feitelijke verklaringen geen auteursrechtelijke bescherming krijgen. Aan de andere kant kan de bijdrage van echte verhalen onderhevig zijn aan auteursrechtelijke bescherming vanwege de manier waarop een idee wordt uitgedrukt.
Er zijn enkele tussenliggende scenario's, zoals gebruikers die ondertitels bijdragen, die tijdens de kantooruren werden besproken. Is er originaliteit in de inspanning van een persoon die ondertitels maakt om te luisteren en te schrijven wat er in een audiovisuele of audioclip wordt gehoord? In de meeste gevallen is het onwaarschijnlijk dat er auteursrechtelijke bescherming zal zijn, omdat de handeling van transcriberen hoogstwaarschijnlijk een reproductie zal zijn van wat wordt gehoord, eenvoudigweg omgezet in een ander formaat. Het resultaat zal echter anders zijn als er ruimte is voor interpretatie en de persoon die ondertitelt creatieve keuzes maakt.
Een deelnemer deelde een hypothetisch voorbeeld waarbij een deelnemer een verhaal zou delen dat betrekking had op iets dat door iemand anders werd geleefd. Het is duidelijk dat de gegevens die worden gedeeld, naast het auteursrecht, nog steeds persoonsgegevens kunnen bevatten of andere persoonlijkheidsrechten kunnen aantasten. Hoewel het gebruik van een open licentie nog steeds geldig is omdat het gebruik met betrekking tot het auteursrecht toestaat, kan het de indruk wekken dat andere aspecten niet hoeven te worden gewist.
Hoe dan ook, zodra gegevens zijn gepost, in situaties waarin het moeilijk is om de wettelijke naleving van het delen van iets online te beoordelen, maar waar het risico waarschijnlijk laag is, is een snelle follow-up bij het verwijderen van de inhoud essentieel.
Enkele institutionele benaderingen
Duidelijkheid over de vraag of er rechten of andere soorten beperkingen kunnen bestaan, is noodzakelijk voor een instelling om maatregelen te nemen die ervoor zorgen dat de gegevens kunnen worden gebruikt in overeenstemming met haar doelstellingen.
Zo heeft het Europeana-initiatief enkele jaren geleden een reeks voorwaarden vastgesteld waaronder iedereen die een verhaal en een beeld inbrengt in zogenaamde “collectiedagen” ervoor zorgde dat deze legaal konden worden gedeeld, met name in het kader van een open licentie. Deze voorwaarden verduidelijkten ook waar de aansprakelijkheid loog en een proces voor het verwijderen van inhoud. Dit ging gepaard met bewustmaking en capaciteitsopbouw tijdens inzamelingsdagen om ervoor te zorgen dat personen de voorwaarden waarmee zij instemden, begrepen.
In de National Library of Scotland is bijvoorbeeld een flexibele reeks voorwaarden ontwikkeld om duidelijkheid te verschaffen over het eigendom van rechten en gebruiksrechten tijdens crowdsourcing en andere publieke bijdrage-activiteiten. De voorwaarden geven over het algemeen aan dat contribuanten ermee instemmen hun bijdragen in licentie te geven onder een open verklaring van afstand, normaal gesproken een Creative Commons Zero-toewijding in het publieke domein, of hun rechten over te dragen aan de bibliotheek.
Een organisatie die het gebruik van tv-archieven in het hoger onderwijs aanmoedigt, heeft ook een proces ontwikkeld om ervoor te zorgen dat zij over voldoende rechten beschikken om dat doel te vergemakkelijken. In hun geval was hiervoor het sluiten van een overeenkomst met een derde partij vereist met een rechtenbeheerder die omroepen en andere rechthebbenden vertegenwoordigt om de toegang tot de inhoud in bijzondere omstandigheden en voor specifiek gebruik te vergemakkelijken. Hoewel uitzonderingen verder gebruik van het tv-archief mogelijk kunnen maken, moeten relaties met rechthebbenden zorgvuldig worden beheerd.
Het Europeana-verrijkingsbeleid
Gezien het toenemende aantal gebruikersbijdragen in verschillende vormen en vormen en de inspanningen om machinaal gegenereerde metagegevens over cultureel erfgoed te produceren, heeft het Europeana-initiatief onlangs een duidelijk standpunt ingenomen over vragen met betrekking tot “verrijkingen” in de gemeenschappelijke Europese gegevensruimte voor cultureel erfgoed. In het verrijkingsbeleid wordt gepleit voor transparantie in de valideringsprocessen voor bron- en gegevenskwaliteit, wordt verdedigd dat deze gegevens interoperabel moeten zijn en worden onder meer belemmeringen voor het hergebruik ervan weggenomen.
Kom meer te weten en doe mee
Vond je het leuk om over deze discussies te lezen? U kunt gezaghebbende en toegankelijke richtlijnen over het EU-auteursrecht vinden op copyrightuser.eu, en u ook registreren om deel te nemen aan de komende uren van het Copyright and Policy Office! Een overzicht van alle komende sessies vindt u hier. Onze volgende zitting op 12 december zal betrekking hebben op grensoverschrijdend gebruik: verduidelijking van vragen rond het toepasselijke rechtsgebied bij het gebruik van auteursrechtelijk beschermd materiaal.
