Het herstel van de culturele erfgoedsector na de meest restrictieve fase van de COVID-19-pandemie is vanuit veel verschillende invalshoeken geanalyseerd, zoals innovatie in bibliotheken of digitale bezorging in musea tijdens de pandemie. Het eCHOIng-project heeft echter een onconventionele aanpak gevolgd door na te gaan hoe open innovatie kan helpen bij het herstel na de pandemie.
De term “open innovatie” verwijst naar een situatie waarin een organisatie niet alleen vertrouwt op interne kennis, bronnen en middelen (zoals haar eigen personeel of R&D), maar ook gebruikmaakt van externe bronnen (zoals feedback van klanten, gepubliceerde octrooien, concurrenten, externe agentschappen, het publiek) om innovatie te stimuleren. In de sector cultureel erfgoed betekent dit initiatieven of activiteiten waarbij instellingen projectideeën co-creëren of co-ontwikkelen in samenwerking met burgers, studenten en instellingen uit andere sectoren of industrieën.
Dit lijkt misschien een paradox: open innovatiepraktijken zijn immers afhankelijk van de betrokkenheid en bredere participatie van burgers, en de pandemie heeft verschillende vormen van communicatie beperkt! Bij het verkennen van de activiteiten van een grote groep kleine organisaties voor cultureel erfgoed heeft eCHOIng echter vastgesteld dat velen actief op zoek zijn naar manieren om burgers opnieuw te betrekken en graag meer mogelijkheden voor betrokkenheid en innovatieve diensten willen verkennen.
Culturele erfgoedinstellingen en hoger onderwijs samenbrengen
Uit het project bleek dat, ondanks het feit dat veel instellingen voor cultureel erfgoed op zoek zijn naar betrokkenheid, kleine instellingen moeite hebben om te vertrouwen op een compact aantal personeelsleden. Samenwerking met de academische wereld kan daarom van vitaal belang zijn om nieuwe projecten uit te voeren. Naast het co-creëren van gezamenlijke innovatieve projecten kunnen instellingen voor hoger onderwijs de bijscholing van personeel uit de sector cultureel erfgoed ondersteunen.
eCHOIng heeft een tweeledige benadering van dit onderwerp gevolgd door werkmodellen voor samenwerking tussen de academische wereld en culturele instellingen te onderzoeken en ook een aantal van de opkomende onderwijslacunes op te vullen. Het is niet verwonderlijk dat veel curricula van het hoger onderwijs nog steeds up-to-date modules met betrekking tot digitale transformatie aanbieden. Dergelijke onderwerpen zouden ook veel gevraagd zijn in het kader van de voortdurende professionele ontwikkeling van professionals, met name van kleinere organisaties voor cultureel erfgoed.
De opleidingsmodules
Om aan deze behoefte tegemoet te komen, heeft eCHOing een aantal opleidingsmodules ontwikkeld voor studenten van instellingen voor hoger onderwijs, alsook voor personeel uit de culturele en creatieve sector en culturele organisaties. De modules zijn ontworpen om organisaties voor cultureel erfgoed te inspireren en uit te rusten met de tools en middelen die nodig zijn om open innovatiesamenwerkingen effectief te bedenken, ontwikkelen en beheren.
De projectwebsite geeft een volledig beeld van het gevolgde proces, wat heeft geresulteerd in de ontwikkeling van zes opleidingsmodules die inspelen op de behoeften binnen het huidige herstelproces, van ambacht als een versterkend instrument tot co-ontwerpprojecten.
De woordenlijst van het Europeana-initiatief en het impactplaybook waren zeer nuttig bij het werken aan de inhoud van de modules, zowel wat betreft het positioneren van concepten binnen de modules als als inspiratie.
Geleerde lessen
De onlinemodules werden afgerond door middel van interne en externe evaluaties en liepen in het voorjaar van 2023 in vier verschillende universitaire cursussen. Ze werden ingebed in vier verschillende cursussen waar 120 studenten werden opgeleid.
Hier zijn enkele van onze reflecties van het werk aan de modules:
In de huidige setting hebben we training nodig die een agile aanpak volgt en ons in staat stelt om snel inhoud over opkomende onderwerpen te identificeren en te ontwikkelen. Het identificeren van deze onderwerpen in het geval van eCHOng omvatte een co-creatieproces waarbij de behoeften van de culturele erfgoedsectoren werden vergeleken met onderwerpen binnen het roer van academisch onderzoek.
Agile benaderingen met frequente revisies zijn nodig voor dit type inhoud.
Deze aanpak kan mogelijk leiden tot het identificeren van microcredentials (kwalificaties) die kunnen worden aangeboden aan zowel studenten als professionals.
Onlinebezorging vereist meer voorbereiding dan face-to-face – de grootste tijdsinvestering is het plannen van activiteiten en oefeningen om de vooruitgang te monitoren.
Er zijn tal van actuele ontwikkelingen van MOOC's, digitale cursussen en continue professionele ontwikkeling. Het zou nuttig zijn om meer ervaringen uit te wisselen en kwaliteitsnormen in te voeren voor cursussen die opportuun moeten worden voorbereid en regelmatig moeten worden bijgewerkt.
Deel je gedachten!
U kunt uw gedachten over dit werk delen door feedback te geven aan het projectteam!