Vorige week hebben we de online workshops van Europeana over zingeving over digitale transformatie ten tijde van COVID-19 afgerond. Gedurende drie weken verkenden de deelnemers onderwerpen als digitaal cultureel erfgoed, COVID-19 en Black Lives Matter. In de komende weken zullen mijn collega-facilitator Michael Peter Edson en ik werken aan een verslag van de resultaten van dit proces, maar dit bericht onderzoekt twee ideeën die me opvielen in de workshops van vorige week.
Harde vragen stellen
In het begin van de week zei een deelnemer dat wat het proces bood en wat zij op prijs stelden, de mogelijkheid was om “moeilijke vragen” te stellen. Meer dan eens grapten deelnemers dat wij, de facilitators, een talent hadden om dit te vragen. Bijvoorbeeld de vraag wat er nodig is om de werkmethoden die de afgelopen maanden zijn ontstaan duurzaam te maken, of wat we als sector nodig hebben om in de toekomst succesvol te zijn, wat nog niet in onze netwerken aanwezig is. Gezien het feit dat de vragen en aanwijzingen waarop de deelnemers werden gevraagd te reageren gedurende het hele proces werden bijgewerkt om de gesprekken weer te geven, zijn veel van deze moeilijke vragen eigenlijk degenen die de deelnemers zichzelf stelden.
In eerdere berichten hebben we al op een aantal van deze vragen gezinspeeld. Ze behandelen een reeks thema's. Van databeveiliging en open access tot storytelling en leiderschap. Van inclusie en diversiteit tot samenwerking en partnerschappen. Al met al hebben we in de workshops ongeveer vier dozijn thema’s besproken.
Het is moeilijk voor iemand om een resolute mening te hebben over al deze onderwerpen. Vooral gezien het feit, zoals een deelnemer opmerkte in een regel die ik niet snel zal vergeten, dat een echte expert weet dat er verschillende manieren zijn om naar iets te kijken.
Daarnaast vermeldden anderen dat GLAM’s en professionals op het gebied van cultureel erfgoed vatbaar zijn voor de “perfectieval”. We spreken ons liever niet uit tenzij we ervan overtuigd zijn dat we gelijk hebben. Dat roept de vraag op die een andere deelnemer stelde: “Hoe gaan we om met onderwerpen waar we geen expert in zijn?”
In de tijd van COVID-19, Black Lives Matter, klimaatverandering en andere urgente en transformatieve bewegingen is deze vraag een van de moeilijkste van allemaal. En het antwoord kan duidelijk zijn.
Samenwerking
Individueel hoeven we niet in alles experts te zijn. In plaats daarvan moeten we collectief toegang hebben tot alle relevante expertise die we nodig hebben in onze huidige en toekomstige rollen. Dit betekent dat we met elkaar moeten samenwerken, in onze organisaties, in ons vakgebied en daarbuiten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de deelnemers tijdens de workshops en de enquêtes herhaaldelijk melding maakten van samenwerking.
Op basisniveau veranderde COVID-19 de samenwerking binnen organisaties. Sommige hiërarchieën werden geherstructureerd. Digitale teams vonden een hernieuwde betekenis in organisaties waar veel vraag was naar hun expertise. Op een meer strategisch niveau zeiden de deelnemers dat ze geïnspireerd waren door samenwerkingen binnen de sector als reactie op de crisis, evenals door partnerschappen buiten de grenzen van GLAM's.
Samenwerking met elkaar werd benadrukt als een weg vooruit voor de sector. Eén deelnemer daagde ons uit om de (digitale) GLAM-sector te zien als “één groot bedrijf”. Net als een multinational delen we in dit bedrijf al infrastructuur, middelen, kennis en ervaringen en zouden we dit in de toekomst meer kunnen doen.
Samenwerking, wat altijd een populair idee is in workshops als deze, kan opnieuw relevant zijn in de nasleep van de COVID-19-crisis, die heeft aangetoond dat er binnen de sector cultureel erfgoed solidariteit is en de bereidheid om elkaar te ondersteunen wanneer we kunnen. Een deelnemer merkte op dat we als culturele professionals allemaal mensen zijn en veel dingen delen, inclusief problemen.
Volgende stappen
In de komende weken zullen Michael Peter Edson en ik een rapport schrijven over deze workshops, waarin we de meest invloedrijke en vaak genoemde thema's zullen delen en detailleren. Onze ambitie is niet om een definitief antwoord of richting te geven aan een van hen, maar om de diversiteit van perspectieven die bestaat te laten zien. Als collectief zijn we blijkbaar deskundig genoeg om te weten dat er altijd verschillende manieren zijn om naar iets te kijken.
Als je terugkijkt op de afgelopen drie maanden, welke moeilijke vragen heb je jezelf gesteld? Welke ideeën, concepten of woorden vallen jou op als belangrijk voor de (nabije) toekomst van onze sector? We horen er graag over! Deel uw gedachten op Twitter met de hashtag #BuildDigitalCapacity. Voel je vrij om ook @Europeanaeu, @mpedson of @jaspervisser te taggen. Uw inzichten en ideeën zullen ons helpen de gesprekken en resultaten van dit proces vorm te geven.
Kijk uit voor een aankomende Pro nieuws stuk waar we de resultaten van dit rapport zullen delen. U kunt zich ook aanmelden om op de hoogte te blijven van het project.