Artistieke visie en kunstmatige intelligentie
In mijn vijf en een half jaar in de R&D-sector van cultureel erfgoed en de wereld van elektronische muziek bij Beeld en Geluid heb ik het voorrecht gehad om een duaal leven te leiden. Met voeten aan beide zijden van de rivier werk ik aan het overbruggen van de erfgoed- en academische sectoren via de overweldigend bloeiende elektronische muziekgemeenschap van Europa.
RE:VIVE is een initiatief dat het hergebruik van erfgoedmateriaal door de elektronische muziekgemeenschap faciliteert. EuropeanaTech is de R&D-gemeenschap van Europeana, een langlopende en actieve gemeenschap die technische experimenten, ontwikkeling en de internationale interoperabiliteit van normen en instrumenten stimuleert.
Voor sommigen lijken deze twee werelden misschien een vreemd paar, maar in werkelijkheid hebben beide elkaar nodig als we de grenzen van technologie, creativiteit, toegang en verhalen vertellen echt willen verleggen. Daarom werd ik geïnspireerd om het Symposium Instrumental Shifts te organiseren op het Rewire Festival. Om een matchmaker te zijn en de deuren voor beide partijen te openen. Het is een gelegenheid om te pronken met onderzoek en instrumenten op het gebied van AI en muziek, in combinatie met kunstenaars die een deel van dit onderzoek in de praktijk brengen met het adagium “laten we samenwerken”.
De toegevoegde waarde die je ziet door academische en creatieve samenwerking is dat kunstenaars het rekenintensieve en nauwgezette R&D-werk van universiteiten of andere kennisinstituten kunnen valoriseren, verspreiden en vermenselijken. Dat wil niet zeggen dat kunstenaars geen heavy computing kunnen doen of dat universiteiten niet artistiek kunnen zijn, maar wanneer de ene hand de andere wast, kunnen we een stroom van gespecialiseerde kennisoverdracht en ervaringsdeskundigheid genereren.
Tijdens het ontstaan van wat we nu elektronische muziek noemen, waren degenen die nieuwe paden smeden half-kunstenaar, half-ingenieur meesters gevestigd in instituten voor technologie of hoger onderwijs. Van Radiodiffusion-Télévision Française, waar Pierre Schaeffer werkte, tot Daphne Oram bij de BBC Radiophonic Workshop, deze R & amp; D-afdelingen waren hubs van muzikale innovatie en creativiteit. Maar naarmate computers en instrumenten compacter, betaalbaarder en bruikbaarder werden, verhuisde de creativiteit naar het huis of de persoonlijke studio.
Maar nu muziek nieuwe grenzen begint te verkennen van machine learning, deep learning, natuurlijke taalverwerking en toekomstige technologieën, waar overvloedige hoeveelheden gegevens, verwerkingskracht en budget noodzakelijk zijn, veranderen de voorwaarden voor adequaat experimenteren. Daarom hoop ik met het Instrumental Shifts Symposium een terugkeer naar de vouw aan te moedigen, waar de academische R&D-wereld en praktiserende muzikanten meer samenwerken en expressief kunnen werken.
Inspiratie uit het Instrumental Shifts Symposium
Het Instrumental Shifts Symposium op Rewire Festival was een briljant voorbeeld van de crossovers die al tussen deze werelden plaatsvinden. De dag begon met Dr. Thor Magnusson die zijn boek Sonic Writing presenteert, dat onderzoekt hoe hedendaagse muziektechnologieën hun afkomst traceren naar eerdere vormen van instrumenten en media. Hoewel de rol van muziek in de samenleving misschien nooit zal veranderen, zal de manier waarop we het consumeren en produceren dat wel zijn, net zoals het altijd is geweest. Voor erfgoedinstituten kan muziek ons veel leren over de samenleving. Door machinaal te luisteren kunnen we meer te weten komen over muziek, waardoor we een nieuw en dieper inzicht krijgen in het Europees cultureel erfgoed.
Het onderzoek van professor Anja Volk aan de Universiteit Utrecht, professor Peter Bloem aan de Vrije Universiteit Amsterdam, Hibiki Mukai uit Den Haag en Enrique Manjavacas suggereert ook hoe cultureel erfgoedmateriaal kan leiden tot projecten die ons begrip van muziek en samenleving bevorderen en nieuwe manieren creëren voor kunstenaars om muziek te genereren. Voorbeelden variëren van real-time akkoordidentificatie, generatieve muziek op basis van het analyseren van archieffilms, tekstgeneratie op basis van de studie van Shakespeare en nieuwe algoritmen voor het genereren van traditionele Japanse muziek.
Voor RE:VIVE is het essentieel om te zien hoe cultureel erfgoed en elektronische muziek kunnen samensmelten om nieuwe artistieke percepties van het verleden te bieden. Op het Instrumental Shifts Symposium kwam dit tot stand door een samenwerking tussen Dr. Bob Sturm en de Haagse saxofonist en producer Laura Agnusdei. Sturm, projectleider van FolkRNN, een platform dat bekend staat om zijn enorme corpus van generatieve Zweedse en Ierse volksmuziek, presenteerde hoe zij blijven overleggen met de volksgemeenschap om niet alleen de technische aspecten van de output te testen, maar ook de sociale aspecten, bijvoorbeeld hoe is deze muziek, die zo geliefd is bij velen, waargenomen wanneer deze wordt gemaakt door een algoritme. We nodigden Agnusdei uit om samen te werken met FolkRNN en de gegenereerde composities om te zetten in een nieuw hedendaags stuk. Ze werkte samen met altviolist en componist Lauge Dideriksen en het nieuwe stuk combineerde perfect de werelden van experimentele compositie en traditionele muziek.
Waar we ook gaan, laten we samen gaan
Een samenwerking als die tussen Agnusdei en Sturm is wat ik wilde inspireren met het Instrumental Shifts Symposium. Terwijl R & amp; D-afdelingen in culturele en academische instituten nieuwe grenzen van creatief computergebruik en kunstmatige intelligentie beginnen te verkennen, zal het uiteindelijk de artistieke indruk zijn die het publiek in staat stelt om er echt verbinding mee te maken. Technische kennis leidde tot bladmuziek en de constructie van instrumenten, maar het zijn de kunstenaars die er leven in blazen. En zoals we hebben geleerd van professor Mick Grierson en Roisin Loughran, zal die baan voorlopig bij mensen blijven.
Word lid van EuropeanaTech en leer meer over RE:VIVE