Informacje o sprawozdaniu
Jednym z celów projektu inDICEs jest zrozumienie, w jaki sposób tworzy się wartość poprzez wykorzystanie cyfrowych zasobów dziedzictwa. Wiedza na temat tej wartości pomoże nam propagować politykę wspierającą rozwój nowych lub ulepszonych usług, inicjatyw i produktów, które wywierają jeszcze większy wpływ dzięki ich wartości dodanej pod względem kulturowym, społecznym i gospodarczym.
W tym celu opracowujemy zalecenia polityczne, wytyczne, instrukcje i inne narzędzia wspierające zmiany systemowe, które wzmacniają potencjał instytucji dziedzictwa kulturowego. Niedawno pracowaliśmy nad analizą polityczną łańcuchów wartości instytucji dziedzictwa kulturowego na jednolitym rynku cyfrowym.
W sprawozdaniu chcieliśmy wziąć pod uwagę zmieniającą się rolę społeczną i gospodarczą oraz obowiązki instytucji dziedzictwa kulturowego, a także wpływ pandemii COVID-19. Postanowiliśmy przyjrzeć się sektorowi dziedzictwa kulturowego w kontekście jego wpływu na inne sektory. Oparliśmy sprawozdanie na analizie studiów przypadku dotyczących (ponownego) wykorzystania cyfrowego dziedzictwa kulturowego w celu lepszego zrozumienia obecnych modeli biznesowych interakcji między instytucjami dziedzictwa kulturowego a branżami kreatywnymi oraz tego, w jaki sposób takie modele mogą zwiększyć dostęp do kultury i tożsamości europejskiej. Możesz sprawdzić nasz otwarty arkusz kalkulacyjny z zebranymi studiami przypadków i przyczynić się do niego!
Ustalenia i zalecenia
Przedstawiliśmy szereg zaleceń, które mogą pomóc instytucjom dziedzictwa kulturowego w podejmowaniu strategicznych decyzji w celu zwiększenia ich pozytywnego wkładu w branże kreatywne i zwiększenia dostępu do kultury. Poniżej można zapoznać się z kluczowymi punktami ze streszczenia raportu (str.15 - 19) i uzyskać do niego pełny dostęp!
Podejście ukierunkowane na jakość w sektorze dziedzictwa kulturowego
Cyfryzacja dziedzictwa kulturowego pozostaje istotną kwestią dla całego sektora dziedzictwa kulturowego. Istotne jest, aby instytucje dziedzictwa kulturowego zwiększały ilość zdigitalizowanego dziedzictwa, a jednocześnie zwracały większą uwagę na jakość zdigitalizowanych treści i ich prawa autorskie.
Istnieje rosnące zapotrzebowanie ze strony różnych zainteresowanych stron (w tym nauczycieli, badaczy, sektora kultury i sektora kreatywnego, IT) na bogate metadane i wysokiej jakości produkty cyfrowe, umożliwiające ich wykorzystanie i ponowne wykorzystanie zarówno w kontekście dziedzictwa kulturowego, jak i innych sektorów.
Muzea jako podmioty ułatwiające i promujące ponowne wykorzystanie rynku
Nasze badania wykazały, że muzea są najbardziej aktywnymi (jeśli nie dominującymi) podmiotami w realizacji projektów ponownego wykorzystania. Mogą jednak niechętnie współpracować z innymi sektorami.
Proponujemy opracowanie programów „regrantingu”, które wykorzystywałyby doświadczenie i wiedzę ekspercką muzeów w celu zachęcania do ponownego wykorzystywania poza kontekstem instytucjonalnym i wspierania go. Oznaczałoby to na przykład, że muzea i inne instytucje dziedzictwa kulturowego byłyby operatorami otwartych zaproszeń do składania wniosków skierowanych (głównie, ale nie wyłącznie) do przedsiębiorstw działających w sektorze kreatywnym.
Promowanie wspólnego ponownego wykorzystywania cyfrowego dziedzictwa kulturowego
Oprócz promowania ponownego wykorzystywania cyfrowych zasobów kulturowych (zarówno treści, jak i danych) wśród innych sektorów kluczowe znaczenie ma również promowanie i zachęcanie do współpracy międzysektorowej w zakresie ponownego wykorzystywania cyfrowego dziedzictwa kulturowego.
Zamiast prowadzić projekty cyfrowe w modelu, w którym instytucja zatrudnia wykonawcę (takiego jak programista), korzystne byłoby zachęcanie do bardziej opartego na współpracy podejścia, w którym projekty są opracowywane w jeszcze bliższych partnerstwach. Inicjatywy takie jak laboratoria współpracy, hakatony i projekty inkubacji mogłyby być sposobem na stymulowanie takiej współpracy.
Transformacja cyfrowa z pomocą cyfrowego dziedzictwa kulturowego
Trwające debaty orientacyjne na temat europejskiej strategii w zakresie danych i powiązanych kwestii związanych z zarządzaniem danymi muszą obejmować dziedzictwo cyfrowe, uznawane za szczególny rodzaj danych.
W ramach europejskiej strategii w zakresie danych potrzebna jest przestrzeń danych dotyczących dziedzictwa cyfrowego, aby w pełni wspierać rozwój nowoczesnych praktyk w zakresie dostępu do danych, ich udostępniania i wykorzystywania w sektorze dziedzictwa kulturowego, innych sektorach publicznych (takich jak edukacja lub badania naukowe) oraz w sektorze kreatywnym i sektorze kultury (zarówno publicznym, jak i komercyjnym).
Wspólne platformy i innowacyjne narzędzia umożliwiające szybsze dotarcie do odbiorców
Chociaż wiele instytucji w całej Europie inwestuje czas i wysiłki, aby udostępnić swoje kolekcje online, nie zawsze idzie to w parze z podnoszeniem świadomości odbiorców na temat tego, co jest faktycznie oferowane online i jak można z niego korzystać.
Chociaż agregatorzy istnieją już od jakiegoś czasu, wiele instytucji nadal publikuje swoje zbiory wyłącznie (lub głównie) za pośrednictwem własnych stron internetowych/platform, co oznacza, że nie wykorzystują jeszcze możliwości dotarcia do znacznie szerszego grona odbiorców. Podkreśla to znaczenie platform takich jak Europeana, które zapewniają globalnym odbiorcom łatwe w użyciu narzędzie do przeglądania europejskich kolekcji dziedzictwa, odkrywania nowych instytucji i ponownego wykorzystywania ich treści.
Cyfrowe dziedzictwo kulturowe ma wartość edukacyjną
Edukacja zdalna w czasie pandemii stworzyła możliwości znacznie większego wykorzystania zasobów cyfrowych, w tym dziedzictwa kulturowego. W badaniu przeprowadzonym przez Centrum Cyfrowe we wrześniu 2020 r. w Polsce 35 % nauczycieli stwierdziło, że podczas nauczania zdalnego korzystali z zasobów instytucji dziedzictwa kulturowego, co czyni ich jednym z pięciu najczęściej wykorzystywanych źródeł treści edukacyjnych.
Wymaga to specjalnych programów wspierających ponowne wykorzystywanie zbiorów dziedzictwa kulturowego przez nauczycieli, systemy i instytucje edukacyjne lub start-upy edukacyjne.
Kontynuuj czytanie streszczenia sprawozdania lub pobierz pełny dokument.