Vertel eens iets over jezelf.
Mijn naam is Carola Carlino. Ik ben projectmanager en werk momenteel bij DM Cultura, een Italiaans bedrijf dat al meer dan 30 jaar actief is in de museum- en bibliotheeksector en culturele instellingen ondersteunt bij hun digitale transformatie.
Al meer dan een jaar beheer ik een belangrijk digitaliseringsproject, gefinancierd met de fondsen van het Nationaal herstel- en veerkrachtplan (PNRR), waarbij fysieke museum-, archief-, bibliotheek-, foto- en microfilmbronnen worden omgezet in digitale bronnen. Dit omvat het beheer van meer dan 50 digitaliseringslocaties verspreid over heel Italië, waaronder musea, bibliotheken, archieven en archeologische parken.
Voor deze rol, en na het behalen van een master in filologische disciplines, heb ik gepromoveerd in Digital Humanities, met een focus op computationele taalkunde en digitale storytelling toegepast op de culturele sector. Het doctoraat stelde me in staat om mezelf te vormen als digitaal humanist en vanaf dat moment alles te onderzoeken wat te maken heeft met de digitalisering en digitalisering van cultureel erfgoed. Voorbeelden en praktijken van gamification, Natural Language Processing, AI-gebaseerde benaderingen, storytelling-ervaringen, best practices voor institutionele communicatie en verbetering van de betrokkenheid van gebruikers zijn slechts enkele van de aspecten die ik tijdens mijn doctoraatsstudies heb onderzocht en die me een min of meer uitgebreid beeld gaven van de sector waarin ik van plan was binnen te gaan en mijn vaardigheden en kennis te vergroten.
Waarom bent u lid geworden van de Europeana Network Association?
In het eerste jaar van mijn doctoraatscursus in 2018 realiseerde ik me dat om het beste te begrijpen welke bijdrage ik aan de wetenschappelijke gemeenschap kon leveren, het noodzakelijk was om niet alleen naar Italiaanse modellen te kijken, maar ook naar Europese. Ik vroeg me af hoe en of de wetenschappelijke gemeenschappen in de rest van de wereld dezelfde vragen behandelden die ik mezelf stelde met mijn onderzoek.
Europeana leek mij het meest geschikte antwoord op mijn vragen. Nadat ik een paar evenementen had bijgewoond en volledig had begrepen wat haar missie was, besloot ik ENA-lid te worden en kort daarna nog actiever te worden door lid te worden van de Communicators Community Steering Group, een van de zeven gespecialiseerde gemeenschappen waar ENA-leden zich bij kunnen aansluiten.
Hoe heeft een ENA-lid u professioneel of persoonlijk geholpen?
Als ENA-lid heb ik veel kunnen groeien, in de eerste plaats persoonlijk. Het lijkt misschien vreemd, omdat ik jarenlang alleen gezichten van mensen in verschillende delen van de wereld zag via het scherm van een pc, maar het sterke gemeenschapsgevoel dat werd gecreëerd, maakte dat ik altijd harder wilde werken om mijn bijdrage te leveren, hoe bescheiden ook, aan het hele initiatief.
Actieve deelname aan evenementen, de momenten waarop ik spreker was en de verantwoordelijkheden die ik vrijwillig op me nam bij het uitvoeren van een kleine taak die deel uitmaakte van een groter project, stelden me in staat mijn communicatieve en interpersoonlijke vaardigheden met diverse en internationale “collega’s” en doelgroepen te verbeteren.
Bovendien hebben de zeer verschillende achtergronden en professionaliteit van de mensen met wie ik contact heb gehad, me in staat gesteld een culturele en professionele uitwisseling te activeren die heeft bijgedragen aan mijn professionele groei. Direct betrokken zijn bij discussies over veel van de kwesties die ik dagelijks op het werk behandel, heeft me een bredere kijk op problemen gegeven en heeft me geholpen een kritisch gevoel te ontwikkelen dat is verrijkt door verschillende benaderingen en oplossingen te vergelijken.
Hoe bent u betrokken geraakt bij de Europeana Network Association?
Mijn eerste echte betrokkenheid bij ENA was deelname aan de taskforce Europeana als een krachtig platform voor storytelling, gebaseerd op het vrijwillige en collectieve werk van leden van de gemeenschap en gericht op het identificeren van zeven beginselen van digitale storytelling voor cultureel erfgoed.
Vervolgens ben ik, zoals ik eerder al zei, lid geworden van de communautaire groep van communicatoren. De afgelopen jaren heb ik, afgewisseld met andere leden, de rol van voorzitter bekleed voor deze groep, die onder meer maandelijkse vergaderingen en webinars organiseert, een nieuwsbrief beheert, middelen rond digitale storytelling ontwikkelt en waar mogelijk ondersteuning biedt aan de andere ENA-gemeenschappen.
Mijn carrière in Europeana was dit jaar een belangrijke prestatie met mijn verkiezing tot lid van de ENA-ledenraad, een evenement dat een mijlpaal is in de reis die ik met Europeana maak en een evenement dat ik naar beste vermogen zal proberen te eren.
Tegelijkertijd ben ik al een paar jaar een mentor voor degenen die zich inschrijven voor de online creatieve residentie van het Digital Storytelling Festival om te leren hoe erfgoedverhalen moeten worden geschreven die op sociale media moeten worden gepubliceerd. Ik herinner me nog de opwinding die ik ervoer tijdens mijn eerste mentoringervaring, het afgelopen jaar zelf deelnemer aan het festival geweest te zijn!
Wat is je beste ENA-geheugen/ervaring?
Het beste geheugen dat ik tot nu toe van mijn ENA-ervaring heb, houdt verband met het bijwonen van de EuropeanaTech-conferentie, die vorig jaar in Den Haag plaatsvond. Het was spannend om alle mensen die ik al heel lang via een pc-scherm heb gezien persoonlijk te ontmoeten en het hoofdkantoor van Europeana te verkennen. Daarnaast was de conferentie een gelegenheid om deel te nemen aan discussies die mijn kennis over digitaal cultureel erfgoed verrijkten, dankzij de deelname van veel professionals in het veld.
Waarom zou iemand lid worden van ENA?
Naar mijn mening en ervaring kan het belangrijk zijn om deel uit te maken van zo'n goed gestructureerd netwerk, vol interessante mensen met wie je ideeën en meningen kunt uitwisselen en samen iets nieuws en nuttigs kunt bouwen voor jezelf en anderen. Binnen ENA is de bijdrage van elk individueel lid cruciaal en kan iedereen zijn of haar eigen plek vinden en zich wijden aan waar hij of zij het meest gepassioneerd over is.