Hier horen we, in aansluiting op ons interview over digitale transformatie met professor Pier Luigi Sacco - ook onderdeel van het #InnovationSummit-panel - hoe Harry denkt dat we moeten reageren op de belangrijkste belemmeringen voor door technologie veroorzaakte innovatie in de culturele erfgoedsector.
Laten we anders over cultuur denken
Harry zoomde in op een van de geïdentificeerde barrières - het belang van het heroverwegen van de waardeketens van culturele productie. Zijn opvatting is dat we te lang semantiek en structuren hebben geleend van het bedrijfsleven, inclusief het concept van een bedrijfsmodel. Dit is een beperkend kader omdat inherent aan dat lenen het idee is dat in het bedrijfsleven het rendement direct opweegt tegen investeringen. En dat is niet altijd het geval bij cultuur, die moet worden beoordeeld aan de hand van de langetermijnmultiplicatoreffecten ervan op de samenleving. Hij stelt de vraag: “De waarde van cultuur kan zeker niet worden teruggebracht tot een eenvoudige zakelijke deal?”
Dus, wat dan? Harry pleit voor een verschuiving naar een “impactmodel” in plaats van een “bedrijfsmodel” als een constructiever kader.
Hij zegt: “Cultureel erfgoed draagt aanzienlijk bij aan toerisme, onderwijs en in bredere zin, identiteit, sociale cohesie en een verscheidenheid aan gedragsveranderingen die door onze samenleving zeer worden gewaardeerd.” Deze denkwijze wordt in toenemende mate overgenomen in beleidskringen, zegt Harry, bijvoorbeeld in de nieuwe agenda voor cultuur.
Europa moet zijn investeringen in cultuur en innovatie blijven verdiepen, zodat we de zogenaamde digitale transformatie op onze eigen voorwaarden kunnen ondersteunen.
Lees meer over Harry's visie op de toekomst van cultuur, zie zijn interview op het festivalblog van THE ARTS+: Wanneer we samen standaarden bouwen, kunnen we gegevens maken die op de website verschijnen, ongeacht het platform of het systeem.