Przestrzeń danych wspierająca projekt DE-BIAS ma na celu promowanie bardziej integracyjnego i pełnego szacunku podejścia do opisu zbiorów cyfrowych oraz opowiadania historii i historii marginalizowanych społeczności. Projekt rozpoczął się w styczniu 2023 r. i w ciągu dwóch lat opracuje narzędzie internetowe do automatycznego wykrywania problematycznych terminów w metadanych dotyczących dziedzictwa kulturowego i dostarczania informacji o ich problematycznym pochodzeniu. W miarę jak projekt rozpoczyna tę pracę, uważamy, że ważne jest, aby nakreślić w nim zrozumienie słów, koncepcji, a nawet haseł, których używamy na naszej drodze do postępu.
„Nic o nas bez nas”
„Nic o nas bez nas” to motto, o którym mówi się, że wywodzi się z wczesnej polityki europejskiej (pochodzącej już z XVI wieku) i które zostało po raz pierwszy przywołane przez południowoafrykański ruch na rzecz praw osób niepełnosprawnych w latach 90. XX wieku. Służy on do przekazywania idei, zgodnie z którą żaden przedstawiciel nie powinien decydować o polityce bez pełnego i bezpośredniego udziału członków grupy lub grup, których dotyczy ta polityka. Słowa te wyraźnie podkreślają kluczową rolę uczestnictwa; uznają znaczenie podjęcia kroków w celu znaczącego osadzenia reprezentacji społeczności i zachęcają nas do zastanowienia się nad ideą, że usługi i polityka powinny angażować członków grup i społeczności, których dotyczy ta polityka.
W sektorze kultury zaangażowanie społeczności - coś, co uważamy za kluczowe dla projektu DE-BIAS - jest ogólnie rozumiane jako ukierunkowanie na społeczność oparte na dialogu. Jego celem jest umożliwienie członkom społeczności lepszego zrozumienia tematów i kontekstów, a tym samym ułatwienie silniejszych relacji i uczestnictwa w sektorze kultury i społecznościach marginalizowanych.
Ale co z powiązaniem tych idei z koncepcją rozwoju publiczności, inną centralną koncepcją europejskiej polityki kulturalnej? Dla Komisji Europejskiej rozwój widowni definiuje się jako strategiczny, dynamiczny i interaktywny proces mający na celu zapewnienie powszechnego dostępu do kultury. Jego celem jest zaangażowanie osób i społeczności w doświadczanie sztuki, cieszenie się nią, uczestniczenie w niej i docenianie jej za pomocą różnych środków dostępnych obecnie dla podmiotów działających w sektorze kultury.
Definicja ta jest dość szeroka i zgodna z definicją zaangażowania społeczności: odnosi się do dostępu, uczestnictwa i reprezentacji, których brak jest główną barierą uniemożliwiającą ludziom udział w życiu kulturalnym. Termin „publiczność” może jednak oznaczać postawę bierną, a termin „rozwój” przypomina ideę organizacji kulturalnych jako twórców odwiedzających lub widzów, z paternalistycznym i odgórnym podejściem, budującym hierarchię, którą chcielibyśmy wkrótce zdemontować.
Partnerstwa i współtworzenie
Strategia związana z procesami rozwoju publiczności, o których mowa powyżej, wskazuje na systemową i organizacyjną zmianę, która sprawia, że instytucje kultury stawiają odbiorców – a raczej ludzi – w centrum swoich działań. Można to zrobić za pomocą różnych środków. Rozwijanie znaczących partnerstw jest z pewnością jednym z nich. Partnerstwa oznaczają tworzenie sieci kontaktów, tworzenie silnych relacji z różnymi zainteresowanymi stronami w społeczeństwie oraz kontaktowanie się z różnymi grupami ludzi lub społecznościami za pośrednictwem mediatorów, których rola ma kluczowe znaczenie dla budowania zaufania i unikania uprzedzeń od samego początku.
Współtworzenie to kolejna sprawa. Procesy współtwórcze wiążą się z aktywnym uczestnictwem nie tylko w działaniach, ale także w procesach decyzyjnych; oznacza to dzielenie się władzą i chociaż może to być nowe podejście dla niektórych instytucji kulturalnych, ważne jest, aby zrozumieć, w jaki sposób społeczności ewoluują i w jaki sposób instytucje je otaczające mogą dopasowywać (i podtrzymywać!) ich ewolucję.
Koncepcje partnerstwa i współtworzenia wiążą się z dość radykalnymi wyborami dla instytucji kultury i są zakorzenione w idei głębokiej zmiany organizacyjnej i rewolucji pod względem odpowiedzialności społecznej, gospodarczej i kulturowej.
Dowiedz się więcej
Ostatecznym rezultatem obu koncepcji - przekształconych działań - jest stworzenie kapitału społecznego i silniejszych sieci relacyjnych w społeczeństwie. Dlatego zgodziliśmy się rozwijać projekt DE-BIAS wokół silnego rdzenia: współpraca ze społecznościami, mająca na celu promowanie bardziej integracyjnego i pełnego szacunku podejścia do opisu zbiorów cyfrowych instytucji dziedzictwa kulturowego. Tylko tego rodzaju współpraca może prowadzić do dogłębnego zrozumienia dziedzictwa, a tym samym do bardziej przyjemnego, rzeczywistego i pełnego szacunku doświadczenia dla tych, którzy się z nim angażują.
Możesz dowiedzieć się więcej o projekcie DE-BIAS na stronie projektu i śledzić nasz hashtag #DeBias w mediach społecznościowych, aby być na bieżąco z naszymi przyszłymi działaniami.