In de twee jaar sinds de oprichting van de Environmental Sustainability Practice Task Force van de Climate Action Community is de wereld drastisch veranderd. Twee dingen zijn echter hetzelfde gebleven en nemen inderdaad gestaag toe: de frequentie van extreme klimaatverschijnselen en de digitale transformatie van elke sector.
We reageren op de huidige realiteit door het verslag “RegenerativeDigital Transformation: Duurzame trajecten voor cultureel erfgoed”en door te pleiten voor ecologische verantwoordelijkheid in de sector in het algemeen en in digitale bewaring in het bijzonder. Digitale bewaring staat centraal in de missie van instellingen voor cultureel erfgoed. Maar naarmate hun digitale activiteiten groeien, nemen ook de milieukosten van alle gebruikte ICT-infrastructuur toe. Hoewel instellingen voor cultureel erfgoed ernaar streven de nalatenschap van de mensheid te beschermen, dragen hun digitale praktijken in aanzienlijke mate bij tot de aantasting van het milieu. Deze paradox vraagt om een verschuiving van efficiëntie naar ecologische verantwoordelijkheid, toereikendheid en regeneratie.
De “Regeneratieve digitale transformatie: In het verslag over duurzame trajecten voor cultureel erfgoed wordt het concept “regeneratieve digitale transformatie” geïntroduceerd, dat verder gaat dan het minimaliseren van schade door actief te zoeken naar manieren om ecosystemen en gemeenschappen te herstellen, te vernieuwen en opnieuw met elkaar te verbinden door middel van digitaal cultureel erfgoed, en tegelijkertijd toekomstige generaties te ondersteunen. Het belangrijkste is dat het praktische aanbevelingen biedt op basis van de analyse van enquêtegegevens en desktoponderzoek. Lees verder om drie belangrijke lessen te ontdekken die uit dit rapport zijn voortgekomen.
Waarom was het belangrijk om dit verslag op te stellen?
De taskforce milieuduurzaamheidspraktijken van de Europeana Climate Action Community heeft de “Sustainability Practice Survey” gelanceerd met als doel de ecologische duurzaamheid van digitale bewaringspraktijken die door instellingen voor cultureel erfgoed worden gebruikt, systematisch te beoordelen en de milieueffecten van de sector te helpen beperken. De resultaten van deze enquête leverden inzichten op van digitale professionals en IT-teams binnen instellingen voor cultureel erfgoed over hun huidige praktijken in de volledige cyclus van digitale bewaring (selectie, bewaring, toegankelijkheid) en hoe zij al dan niet ecologische duurzaamheid integreren in digitaal cultureel erfgoed.
Uit de enquête bleek zowel een groeiend bewustzijn van milieuverantwoordelijkheid als een aanzienlijke lacune in praktische strategieën en institutionele kaders. Het volgende rapport is bedoeld om deze kloof te overbruggen en biedt een basis en een referentiepunt om onze toekomstige besluitvorming en klimaatbewuste strategieën te onderbouwen. Dit is in overeenstemming met het klimaatactiemanifest van de klimaatactiegemeenschap, waarin wordt opgeroepen tot de integratie van ecologisch denken en operationele duurzaamheid in de sector digitaal cultureel erfgoed.
Wie heeft bijgedragen aan de enquête?
Veel instellingen voor cultureel erfgoed reageerden royaal en droegen bij aan deze collectieve kennisoefening. De enquête verzamelde 108 antwoorden uit 24 EU-landen en 6 andere wereldwijd. De reacties kwamen van bibliotheken (33%), onderzoeksinstellingen (23%), musea (11%) en archieven (6%).
De kwantitatieve gegevens werden aangevuld met kwalitatieve en diepgaande casestudy's van de Nationale Bibliotheek van Finland, het netwerk van internationale musea en het POLIN Museum of the History of Polish Jews.
Drie dingen die we hebben geleerd – en waarom ze belangrijk voor je zijn
- De meeste instellingen voor cultureel erfgoed – ongeveer 80 % – erkennen hun milieuverantwoordelijkheid. Toch heeft slechts 42 % formele milieustrategieën aangenomen en meet slechts 14 % actief de koolstofvoetafdruk van hun digitale diensten. Deze kloof tussen bewustzijn en actie benadrukt de noodzaak van capaciteitsopbouw, duidelijke kaders en richtsnoeren, en meer toegankelijke instrumenten om CHI’s te helpen hun inzet te richten op acties en meetbare impact.
- Veel instellingen voor cultureel erfgoed benaderen digitale bewaring zonder een uniforme strategie. Er is een verscheidenheid aan selectiecriteria voor inhoud die leiden tot inconsistente kaders voor bewaring**.** Projectmatige vereisten (17%) zijn de meest voorkomende aanjagers van digitalisering, wat vaak leidt tot gefragmenteerde collecties die worden gevormd door kortetermijndoelstellingen. Organisatiebeleid is van invloed op 14% van de selectiebeslissingen, terwijl 13% reageert op ad-hoctoegangsverzoeken, voornamelijk voor hergebruik van onderzoek. Slechts 6% van de instellingen betrekt het publiek bij participatieve besluitvorming en 5% rapporteert dat er helemaal geen duidelijke selectiemethode is. Het ontbreken van een duidelijke digitaliseringsstrategie voor de lange termijn heeft een direct negatief effect op de duurzaamheid van de levenscyclus van digitale activa — te beginnen met de beoordelingsfase, wanneer hooggewaardeerd materiaal mogelijk geen prioriteit krijgt en niet meer conserveringsmiddelen krijgt toegewezen, op de duplicatie van andere of de voorkeur geeft aan standaard “onbepaalde” opslag vanwege het gebrek aan detoetredingsbeleid.
- Er is een groot potentieel om door de gemeenschap aangestuurde archieven te ontwikkelen en een participatieve aanpak te volgen door de eindgebruikers van digitale diensten erbij te betrekken; ongeveer 80 % van de respondenten is het ermee eens dat eindgebruikers kunnen helpen om samen waarde te creëren en digitale processen en praktijken te verbeteren om milieuvriendelijker te zijn. Casestudy's benadrukken de waarde die gemeenschappen kunnen bieden als creatieve oplossingspartners voor instellingen voor cultureel erfgoed. Van beheer van de levenscyclus van digitale activa tot gedecentraliseerde opslag en bewaring met gedistribueerde infrastructuur, participatie van de gemeenschap kan verandering stimuleren en meerdere positieve resultaten opleveren.
Het moment voor actie is nu!
Samen met gemeenschappen kunnen instellingen voor cultureel erfgoed een cruciale rol spelen in klimaatactie door praktijken op het gebied van digitaal erfgoed om te zetten in regeneratieve praktijken. We moeten verder gaan dan efficiëntie naar toereikendheid, waarbij de conserveringswaarde wordt gemaximaliseerd met minimaal ICT-gebruik. Lees het volledige verslag om toegang te krijgen tot inzichten en instrumenten ter ondersteuning van professionals op het gebied van cultureel erfgoed en professionals op het gebied van erfgoed die reis beginnen of verdiepen.
U kunt beginnen met kleine veranderingen in uw dagelijkse activiteiten — zoals het repareren van hardware, het gebruik van opensourcesoftware, het heroverwegen van de “digital as usual”-mentaliteit — uw successen delen en zien hoe onze gezamenlijke inspanningen uitgroeien tot transformatieve digitale praktijken. We moedigen u ook aan om lid te worden van de Europeana Climate Action Community om uw ervaring te delen en met ons te leren.
Zoals in het verslag wordt erkend:
“Samen bewaren we niet alleen het verleden, maar creëren we vruchtbare grond voor een levendigere, regeneratieve toekomst voor toekomstige generaties.”