Je werkt momenteel samen met de Santa María La Real Foundation, Europa Nostra, de European Students’ Association for Cultural Heritage (ESACH), de International Council on Monuments and Sites (ICOMOS) en je bent gepromoveerd! Kun je meer vertellen over je verschillende rollen?
Het is waar - ik ben momenteel betrokken bij veel verschillende projecten en organisaties! Mijn belangrijkste baan is als architect bij de Santa María La Real Foundation. Ik werk aan Horizon 2020-projecten die gericht zijn op het duurzame beheer van gebieden, culturele routes en proefbestemmingen via erfgoed en cultureel toerisme, waaronder IMPACTOUR en TExTOUR. Ik werk ook samen aan projecten die beheersplannen voor werelderfgoedsteden definiëren en verschillende thematische toeristische routes ontwerpen en creëren die gespecialiseerd zijn in stedelijk erfgoed in Madrid. Tegelijkertijd doe ik promotieonderzoek aan de Polytechnische Universiteit van Madrid op het gebied van duurzaamheid en stadsvernieuwing, met de nadruk op de versterking van alternatief cultureel erfgoed van grote steden in de 21e eeuw.
Ik verspreid en verbeter deze activiteiten op het gebied van cultureel erfgoed door samen te werken met organisaties als Europa Nostra, ESACH, de European Heritage Tribune en ICOMOS-Spanje. Dankzij mijn rol als ESACH-ambassadeur en de internationale vertegenwoordiger van de Emerging Professionals Working Group (EPWG) in ICOMOS kan ik meer zichtbaarheid geven aan dit werk, mijn collega’s en jongeren.
Wat betekent het Nieuw Europees Bauhaus voor u?
Het Nieuw Europees Bauhaus is voor mij een geactualiseerde en hernieuwde heropleving van veel van de waarden die in de loop van de 20e eeuw naar voren zijn gebracht. Gezien mijn achtergrond als architect vind ik het bijzonder interessant dat esthetische kwesties en de waarde van “schoonheid” zijn opgenomen als een van de drie belangrijkste pijlers van het initiatief. Het culturele stedelijke landschap, visuele en architectonische bezienswaardigheden, perspectieven en relaties tussen straten en gebouwen, en de verbinding met de natuur door de stad zelf en haar omtrek, zijn fascinerende kwesties om over na te denken en te bespreken in termen van esthetiek, en dit initiatief.
Hoe is het Nieuw Europees Bauhaus relevant voor het werk dat u verricht?
Het Nieuw Europees Bauhaus is ongetwijfeld een ongelooflijk initiatief op Europees (en bijna mondiaal) niveau om onze samenleving, onze steden en ons cultureel erfgoed te heroverwegen in termen van veerkrachtige duurzaamheid, inclusieve samenlevingen en esthetische waarden. Deze benaderingen staan niet op zichzelf, maar maken deel uit van een actieve strategie die is afgestemd op de Agenda 2030, de duurzameontwikkelingsdoelstellingen (SDG’s), de Europese Green Deal en het Groenboek Europees erfgoed, gepubliceerd tussen ICOMOS en Europa Nostra. Deze fungeren als uitgangspunt voor de aanpak van alle projecten waaraan ik deelneem op een collaboratieve en multidisciplinaire manier.
Hoe kunnen we volgens u jongeren, studenten en nieuwe en opkomende professionals mobiliseren rond het Nieuw Europees Bauhaus?
Het is zeer belangrijk, althans vanuit mijn oogpunt, om jongeren, studenten en opkomende professionals een stem en zichtbaarheid te geven. De wereld van het cultureel erfgoed, en in dit geval de wereld van het Nieuw Europees Bauhaus, is complex, divers en multidisciplinair. Voor een persoon die nieuw is in deze sector, kan het moeilijk zijn om te weten waar te beginnen, wie te benaderen of welke stappen te nemen. Zoals we doen via ESACH of de EPWG van ICOMOS, is het belangrijk om ruimtes, activiteiten, werkgroepen en acties te creëren die helpen om deze toekomstige generaties te betrekken door middel van specifieke projecten, presentaties en netwerkevenementen, mentor- en opleidingsplannen en de verspreiding van beurzen en specifieke cursussen.
Wat we nooit mogen vergeten, is dat de ideeën, standpunten en voorstellen van jongeren en nieuwkomers in de sector net zo geldig zijn als die van andere beroepsbeoefenaren; zelfs als zij niet dezelfde ervaring of dezelfde instrumenten hebben, kan dit beetje bij beetje worden aangepakt door “leren door te doen”.
Als je over vijf jaar een culturele site of erfgoedinstelling bezoekt, hoe hoop je dan dat die ervaring eruit zal zien?
Ik zou zeker hopen dat een dergelijke enclave of plaats zou weten hoe hij zijn eigen identiteit en singulariteiten, die het uniek maken op het gebied van culturele en erfgoedcriteria, kan behouden en verbeteren. Het is belangrijk dat de benaderingen van het Nieuw Europees Bauhaus op het gebied van esthetiek, duurzaamheid en inclusie, evenals nieuwe technologieën, kunnen worden aangepast aan de behoeften van deze site of dit onroerend goed.
Hoe denk je dat digitaal deze visie kan ondersteunen?
Nieuwe technologieën en het digitaliseringsproces moeten instrumenten zijn om ons te helpen al onze culturele hulpbronnen en erfgoed op een efficiëntere en eenvoudigere manier te kennen, te begrijpen, te onderhouden, te behouden, te behouden, te beheren en te verspreiden, zowel voor ons als voor toekomstige generaties. Er zijn veel opties beschikbaar, van intelligente monitoringsystemen, verspreiding via sociale netwerken of het gebruik van technieken zoals Video-Mapping, geolocatie, Virtual Reality (VR) of Augmented Reality (AR).
Wat we nooit uit het oog mogen verliezen is dat, hoezeer digitale media ook verbeteren en evolueren, ze altijd een instrument moeten zijn dat de ervaring van onze relatie met cultureel erfgoed, zowel tastbaar als immaterieel, vergezelt; digitalisering mag niet in de plaats komen van de echte “in situ”-ervaring, maar moet veeleer gericht zijn op het verbeteren van de kwaliteit ervan.
Het Nieuw Europees Bauhaus moedigt interdisciplinariteit aan – commissaris Mariya Gabriel heeft het beschreven als “een brug tussen de wereld van kunst en cultuur aan de ene kant en de wereld van wetenschap en technologie aan de andere kant”. Hoe kan de culturele erfgoedsector samenwerken met andere sectoren om een bijdrage te leveren aan het initiatief?
Ik zou deze vraag vanuit het oogpunt van “erfelijke opvoeding” benaderen en op deze manier opnieuw verbinden met de mobilisatie van toekomstige generaties en jongere professionals. Het lijdt geen twijfel dat cultureel erfgoed tegenwoordig wordt opgevat als een multidisciplinair veld, terwijl het eerder vanuit meer specifieke gezichtspunten, zoals architectuur, werd benaderd. Het is van essentieel belang om onze samenleving vanaf jonge leeftijd bewust te maken van het belang en de waarde van cultureel erfgoed om er een hulpbron van te maken die in staat is zowel het gebied van de kunsten als de wereld van de wetenschap aan te pakken en in staat is te reageren op kwesties zoals duurzaamheid in steden, veerkrachtstrategieën en duurzame ontwikkeling.