Jak wszedłeś do swojego zawodu?
Mam licencjat z nauk humanistycznych i jestem ekspertem w dziedzinie informatyki. Swoją pracę rozpocząłem w 1980 roku na Uniwersytecie Sapienza w Rzymie i przez wiele lat wykorzystywałem swoją wiedzę do edukacji muzealnej i technologii informacyjno-komunikacyjnych.
Na uniwersytecie byłem dyrektorem e-learningu, School and Museum Education Lab oraz Art and Medical Humanities Lab. Byłem również koordynatorem projektu Erasmus EDMUSE: Edukacja i muzeum-Cyfrowe dziedzictwo kulturowe dla nauki. Byłem głównym badaczem zajmującym się badaniami nad ponownym wykorzystaniem cyfrowego dziedzictwa kulturowego w szkołach, sektorze medycznym i zdrowotnym oraz innych środowiskach edukacyjnych.
Nad czym obecnie pracujesz?
Moje projekty badawcze i działania wykorzystują metody pedagogiczne, które wykorzystują obrazy obiektów muzealnych jako narzędzia do uczenia się, włączenia społecznego i ograniczania stresu w wyżej wymienionych środowiskach. Projekt analizuje wpływ wykorzystania sztuki do poprawy umiejętności życiowych w grupie uczestników, a także projektujemy repozytorium połączone z bibliotekami cyfrowymi w celu wyodrębnienia obrazów dzieł sztuki lub zdjęć. Celem jest stworzenie platformy cyfrowej, na której eksperci będą mogli wybierać obiekty i komentować ich znaczenie w odniesieniu do umiejętności (np. obserwacja, rozwiązywanie problemów, empatia).
Jakie są niektóre z wyzwań w Twojej roli? Jakie są Twoje ulubione elementy?
Lubię integrować dyscypliny, które studiowałem, aby projektować projekty multidyscyplinarne i angażować naukowców, którzy pracują w różnych dziedzinach wiedzy i mają różne punkty widzenia. Umożliwia to reagowanie na potrzeby, takie jak wykorzystanie sztuki do nauki w sektorze medycznym i zdrowotnym, a także wykorzystanie cyfrowych dóbr kultury do tworzenia działań w miejscach innych niż muzea w celu promowania dobrostanu.
Jaka była Pana motywacja do wstąpienia do Rady Członków?
Często współpracuję na arenie międzynarodowej i uważam, że ważne jest dzielenie się doświadczeniami i ich wymiana w celu promowania nowych działań, które mogą wspierać ponowne wykorzystywanie cyfrowego dziedzictwa kulturowego. Wcześniej uczestniczyłem w projekcie mającym na celu integrację zasobów cyfrowych Sapienzy z Europeaną i uważam, że jest to bardzo ważna inicjatywa.
Uczestnictwo w charakterze członka Rady pozwala mi zarówno uczyć się od innych kolegów, jak i dzielić się moimi doświadczeniami, aby zasugerować, w jaki sposób możemy wprowadzić dziedzictwo kulturowe w nowe konteksty.
Co zamierza Pan zrobić jako członek Rady?
Chciałbym promować wykorzystanie cyfrowego dziedzictwa kulturowego do wspierania dobrostanu i jego stosowania w sektorze medycznym i zdrowotnym jako narzędzia uczenia się i ograniczania stresu. Uważam, że ten "nowy" sposób wykorzystania dziedzictwa kulturowego jest bardzo ważny dla osiągnięcia celów Agendy 2030 ONZ na rzecz promowania dobrej jakości życia obywateli europejskich.