Dzięki cyfryzacji europejskich galerii, bibliotek, muzeów i archiwów naukowcy mają dostęp do znacznie szerszego zakresu źródeł. Już po raz czwarty w ramach programu Europeana Research Grants przyznawane są fundusze na wydarzenia, w których uczestniczą specjaliści i badacze zajmujący się dziedzictwem kulturowym. Tematem dotacji na 2019 r. jest cyfrowe dziedzictwo kulturowe na rzecz otwartej nauki.
W ramach trzeciego programu grantów badawczych Europeana naukowcy na wczesnym etapie kariery zostali zaproszeni do składania wniosków dotyczących projektów związanych z tematem pierwszej wojny światowej i wykorzystujących źródła ze zbioru Europeana 1914-1918, a także narzędzia cyfrowe. Wysokiej jakości odpowiedzi pochodziły z całej Europy. Prof. Lorna Hughes, przewodnicząca Rady Doradczej ds. Badań Europeany, wręczyła laureatom grantów badawczych Europeany 2018 nagrody w Domu Historii Europejskiej w Brukseli w listopadzie 2018 r.
Trzy zwycięskie projekty, które trwają przez cały 2019 r., mapują trasy żołnierzy za pomocą ich osobistych dzienników, tworzą dynamiczną wizualizację pocztówek wojennych i badają wykorzystanie treści wojennych w profesjonalnym opowiadaniu historii.
W kwietniu 2019 r., po dokładnej ocenie treści, CLARIN włączył 135 000 rekordów Europeany do swojego portalu Virtual Langauge Observatory (VLO). Ta ocena treści jest cennym odniesieniem do najlepszych praktyk pokazującym, w jaki sposób źródła Europeany można zintegrować z platformami do celów badawczych. Ocena wyraźnie pokazuje, że jakość treści i metadanych udostępnianych Europeanie przez instytucje dziedzictwa kulturowego ma kluczowe znaczenie dla jej zdolności do wykorzystania w badaniach.
W czerwcu 2019 r. Europeana Research opracowała swój pierwszy plan strategiczny, aby zmaksymalizować wpływ cyfrowych zbiorów kultury na badania. Ilustruje to krytyczne przesunięcie nacisku z danych na oddziaływanie kierowane przez społeczność. Wzmacniając powiązania między dziedzictwem kulturowym a sektorami/sieciami badawczymi, w planie przeanalizowano, w jaki sposób lepiej zrozumieć potrzeby i zwyczaje naukowców, a następnie przełożyć je na ulepszenia w zbiorach i narzędziach cyfrowych.