Dziękujemy za rozmowę z nami już dziś! Czy możesz nam opowiedzieć o swojej instytucji?
Wydział Historii Uniwersytetu Warszawskiego jest jednym z wiodących humanistycznych ośrodków badawczych w Polsce. Ma na celu kształcenie profesjonalistów, którzy mogą wyjaśnić teraźniejszość, podążając za przebiegiem procesów społecznych, politycznych, gospodarczych i kulturowych w społeczeństwach na przestrzeni historii.
Wielu wybitnych historyków uczestniczy w działalności badawczej i dydaktycznej Wydziału Historycznego. Prowadzi unikalne badania nad światem starożytnym, cywilizacjami pozaeuropejskimi, a także nad naukami pomocniczymi historii. Wyniki tych badań w dużym stopniu kształtują obraz polskiej nauki historycznej.
Na czym skupiał się Twój projekt? A jak to się rozwinęło?
Dane geograficzne są ważne w wielu obszarach dziedzictwa kulturowego, od wykorzystania modeli 3D wykopalisk w archeologii, po wycieczki z przewodnikiem po krajobrazach kulturowych z wykorzystaniem możliwości smartfonów. Przy wsparciu z grantu badawczego Europeana, aby połączyć naukowców i specjalistów z sektora GLAM, stworzyliśmy warsztaty na temat „Dziedzictwo kulturowe Geodane Citizen Science: Polskie perspektywy”, która odbyła się na Uniwersytecie Warszawskim w marcu 2022 r.
Podczas warsztatów przeanalizowano aktualne pytania dotyczące crowdsourcingu geodanych dotyczących dziedzictwa kulturowego, w szczególności polskie perspektywy dostarczania danych geograficznych. Przeanalizowano crowdsourcing dziedzictwa kulturowego, wytyczne i najlepsze praktyki dotyczące infrastruktury danych, perspektywy instytucjonalne i dalsze działania w zakresie geodanych dotyczących dziedzictwa kulturowego w Polsce. Warsztaty zachęcały również do wymiany doświadczeń, tworzenia sieci kontaktów i podkreślały znaczenie koordynacji między instytucjami dziedzictwa kulturowego.
Jaki był wynik?
Z warsztatów wydaliśmy Deklarację Warszawską w sprawie Geodanych Dziedzictwa Kulturowego, która zawiera przegląd poruszanych przy tej okazji tematów, a także dodatkowe informacje i zasoby.
Czego nauczyłeś się z tego doświadczenia na temat crowdsourcingu dziedzictwa kulturowego?
Dziedzictwo kulturowe jest dużą i zróżnicowaną dziedziną. Wyzwanie polega na tym, że problemy są złożone. Podczas warsztatów, kiedy rozmawialiśmy o crowdsourcingu, przypomniano nam, jak ważne są poszczególne sytuacje i konteksty. Nie tylko indywidualne osoby, ale relacje między osobami uczestniczącymi w projekcie.
W jaki sposób można zaprojektować inicjatywy crowdsourcingowe, aby zaspokoić potrzeby naukowców?
Zaangażowanie naukowców na wczesnym etapie i często ma kluczowe znaczenie w inicjatywach crowdsourcingowych. Aspekty instytucjonalne, kulturowe i polityczne są bardzo istotne i wymagają znacznej uwagi w całym procesie projektowania i wdrażania.
Jakie są Twoje plany na przyszłość projektu?
Teraz odsyłamy profesjonalistów pracujących w polskich instytucjach dziedzictwa kulturowego do Deklaracji Warszawskiej w sprawie Geodanych Dziedzictwa Kulturowego (z tłumaczeniem na język polski) oraz filmu podsumowującego warsztaty. Będziemy również dzielić się dokumentem z międzynarodowymi kolegami. Postrzegamy Deklarację Warszawską jako punkt odniesienia dla rozwoju naszej przyszłej współpracy z instytucjami dziedzictwa kulturowego w Polsce i w całej Europie.